BINT - Column Thecla - Communiceren

Communiceren 24 december 2006

Het kan nog net in het oude jaar! Een column ter overdenking? Ach, laat maar, we bezinnen ons rot en komen er toch niet uit. De maatschappij gaat nou eenmaal zo razendsnel, dat is niet meer bij te houden.

Toch verbaast het me dat we allen er ‘gewoon’ in meegaan. Uiteraard diegenen uitgesloten die blijven steken op het woordje ‘gewoon’. Het grootste gedeelte van ons, mensen, denderen mee in de golven van de verandering. En natuurlijk is verandering niet slecht, alleen vragen wij ons wel eens af: waarom??

Ik merk het op mijn werk; mensen zijn moe van al die veranderingen. Ze willen lachen, luisteren, mopperen, vertellen, leven! Alhoewel ik geluiden om me heen hoor of er wel geluisterd wordt!

Nou laat ik u vertellen dat er zeker geluisterd wordt maar het wel eens schort aan de verteller. Het gebeurt maar al te vaak dat de verteller na zijn verhaal gedaan te hebben niet eens het antwoord afwacht van de ander, maar alweer bezig is zijn volgende zin, verhaal tekst in zijn hoofd voor te bereiden. Wie luistert nu naar wie? Is het om jezelf zo graag te horen of ben je werkelijk aan het communiceren? Lezers, ik ben na deze inleiding beland aan het woord wat ik in het begin wilde mijden. Communiceren, het zijn een heleboel letters achter elkaar en begrijpen wij ze dan ook? Ik twijfel heel erg en zal u uitleggen waar die twijfel vandaan komt.

Het woordenboek zegt over communiceren het volgende: in verbinding staan; persoonlijk contact hebben; spreken (met).

Nou dat laatste klopt helemaal, diegene die communiceert spreekt de woorden uit.

Laten we eens de eerste twee bekijken. “In verbinding staan”: naar mijn idee is dit contact hebben. Tja ik zie mensen met elkaar spreken maar of ze daarbij contact hebben, dat vraag ik me af. Volgens mij is het de verbinding die het gesprek maakt en breekt. Wanneer je met iemand spreekt en je ogen, gedachten, je hele lijf dwaalt af naar die gebeurtenis die je eigenlijk belangrijker vind en oh zo graag vertellen wil, dan is er geen verbinding. Waar of niet waar?

Dan “persoonlijk contact hebben”. Ik moet denken aan kinderen die staan te trekken aan je rok of broek en jengelend uitspreken wat ze zo graag willen. Er is dus wel degelijk ‘persoonlijk contact’, of er sprake is van luisteren? Ik meen van niet.

Sommige mensen spreken met je en hebben bewust persoonlijk contact in de vorm van even je arm aanraken, feedback vragen of je gewoon dwingen te luisteren. Echt ideaal is deze situatie niet want ik ben dan snel geneigd om van die persoon weg te draaien.

Nee lezers, er is wat mis met onze communicatie. Ik heb me voorgenomen om niet alleen beter te spreken, maar ook beter te luisteren. Het afgelopen jaar ben ik hier al mee begonnen. Een cursus ‘verhalen vertellen’ doet wonderen. Je vertelt je verhaal en wacht dan af wat de anderen te vertellen hebben. Aan het begin hoor je alleen: “ik heb niks te vertellen, hoor”. Maar als je de goede methode gebruikt komen er de mooiste belevenissen of verhalen uit overleveringen uit. Prachtig om naar te luisteren. Er ontstaat een communicatie tussen mensen die zo echt is dat er soms rillingen over mijn armen lopen. Ze lachen, luisteren, mopperen, vertellen, leven!

Laten we in 2007 dit eens proberen op te pakken, met die andere bezig zijn en vooral niet me jezelf!

Een heel goed 2007 toegewenst,

Thecla Bovenberg

Eens in de vier jaar kunt u tijdens de gemeenteraadsverkiezingen uw stem laten horen
en invloed op de politiek uitoefenen.
U kunt tijdens die vier jaar ook voortdurend actief deelnemen aan de besluitvorming in ons dorp.

Wilt u actief deelnemen aan de discussie en/of de besluitvorming?
Stuur dan een e-mailtje of bel een BINT-raadslid.

| Home |