woensdag 12 maart 2003

Allereerst is er de ontsluiting van Oud-Beijerland. Al jaren lang een bron van ergernis voor alle inwoners, die voor hun werk of school zijn aangewezen op de route naar de A29 en vooral voor de bewoners van de Stougjesdijk, die gebukt gaan onder het verkeerslawaai.
Er moet ìets aan gebeuren en misschien gaat er ook iets gebeuren, maar of die provinciale plannen ook echt van visie getuigen...?
Lees: Oud-Beijerland in wurggreep.

Ten tweede is er een mogelijke gemeentelijke herindeling in de Hoeksche Waard. Wat is hiervan de bedoeling?
Eerst even wat achtergrondinformatie. Er zijn verschillende aspecten.
Het Rijk heeft de laatste jaren steeds meer rijkstaken gedecentraliseerd en bij de gemeenten ondergebracht. Dat en een verdere regelgeving heeft nogal wat gemeenten in problemen gebracht: de kennis en expertise benodigd voor een goede afhandeling van zaken schoot steeds meer te kort. Het feit dat gespecialiseerde ambtenaren ook nog eens op commercieel avontuur gingen en in dienst traden van een groeiend aantal adviesbureaus, veroorzaakte in sommige gemeenten een leegloop van kennis. Gemeenten bundelden vervolgens hun krachten in samenwerkingsverbanden. Een volgende stap was de afweging om bij zulke intensieve samenwerking maar helemaal te fuseren. In zo'n geval komt het initiatief van de herindeling van de gemeenten zelf.
In de Hoeksche Waard hebben 'sGravendeel en Binnenmaas aangegeven te willen fuseren. Dat zou ook al gebeurd zijn, als niet voormalig minister De Vries daar een stokje voor had gestoken, omdat hij voorstander was van een omvangrijker herindeling.

Hier komt het tweede aspect aan de orde: bestuurskracht.
Kennelijk wordt die afgemeten aan de grootte van de gemeente. Duidelijk is dat de grote buren Rotterdam en Dordrecht verlangend kijken naar de leegte, die in hun ogen de Hoeksche Waard voorstelt. Zo zouden de kleine gemeenten in de Waard een gemakkelijke prooi zijn voor de steden, tenzij zij gezamenlijk een vuist zouden kunnen maken. Na lang heen en weer gepraat werd geopperd een bestuurscommissie in het leven te roepen, die op het gebied van ruimtelijke ordening en infrastructuur bepaalde bevoegdheden of mandaten zou krijgen van de zes gemeenten. De bestuurscommissie zou een dagelijks bestuur  bestaande uit wethouders en/of burgemeesters van de gemeenten krijgen en een algemeen bestuur van raadsleden uit de gemeenteraden.
Dit betekende dat wij als BINT toen moesten kiezen uit twee kwaden:

- een bestuurscommissie die NIET rechtstreeks door de inwoners zou worden gekozen, die niet transparant was en een hoog bureaucratisch gehalte had, òf

- een herindeling, die in ieder geval WEL de democratische legitimatie zou hebben, die wèl transparant was, maar die het bestuur verder van de burger zou plaatsen.

Het was als een mes op de keel. De provincie hamerde erop, dat de zes gemeenten met één standpunt naar buiten moesten treden.
Vanwege het democratische argument en de ambtelijke problematiek kozen wij aanvankelijk voor de herindeling.

In 2002 ging er echter een andere politieke wind waaien en gaf het rijk aan, dat herindelingen niet zonder meer moesten worden opgelegd. De provincie besloot daarom een arhi-procedure te starten, waarbij de meningen van de inwoners tijdens bijv. hoorzittingen worden gepeild. Van een referendum is volgens de provincie geen sprake.

Vraagtekens bij de noodzaak van een herindeling worden groter, wanneer wij ons realiseren, dat een eerder provinciaal streekplan voor de Hoeksche Waard door een stevige stellingname vanuit de gemeenten al van tafel ging.

De vraagtekens die wij al bij een eventuele gemeentelijke herindeling hadden staan, zijn nu verplaatst naar de provincie. Dit bestuurslichaam dat toch in eerste instantie de aangewezen instelling is om boven-gemeentelijke beslissingen te nemen, probeert die verantwoordelijkheid af te wentelen op tot regio omgevormde gemeenten.

In plaats van een gemeentelijke herindeling zou er nu eens ernstig gedacht moeten worden aan de herindeling van de provincie in economisch en geografisch meer logische regio's. Gemeenten hebben zich door de eeuwen heen bij voortduring aangepast aan de eisen van de tijd, terwijl de provincie qua verschijningsvorm en tempo nog verkeert in het feodale tijdperk.
Bij een herindeling van de provincie kan meteen schoon schip gemaakt worden en kunnen allerlei samenwerkingsverbanden, waterschappen, zuiveringsschappen en wat dies meer zij, onder één noemer worden gebracht, hetgeen de transparantie, de efficiency en de democratie zeker ten goede zal komen.

Eens in de vier jaar kunt u tijdens de gemeenteraadsverkiezingen uw stem laten horen en invloed op de politiek uitoefenen.
U kunt tijdens die vier jaar ook voortdurend actief deelnemen aan de besluitvorming in ons dorp.

Wilt u actief deelnemen aan de discussie en/of de besluitvorming?
Stuur dan een e-mailtje of bel een BINT-raadslid.
 

| Home |

   BINT kijkt verder dan de gemeentegrenzen van
Oud-Beijerland.

Participatie in het
federatieve verband van lokale partijen in de provincie is een initiatief om gehoor te vinden in de Provinciale Staten.

BINT streeft naar 
democratische,
efficiënte,
 transparante
bestuursvormen.

Gemeentelijke herindeling
moet zoveel mogelijk
vanuit de gemeenten zelf gewenst worden.

Herindeling van meerdere gemeenten in
één regio-gemeente
moet niet tot doel hebben
om taken van de provincie
over te nemen.

De provincie moet met een gemeentelijke herindeling
niet beogen om taken naar de nieuwe regio-gemeente af te stoten.

Heroverweging, herindeling en herschikking van bepaalde samenwerkingsverbanden
zoals ZHZ, Waterschappen, Recreatieschappen, enz. tezamen met een provinciale herindeling zou de transparantie ten goede komen.

Geert Jeelof tijdens het
opplakken van de
verkiezingsposters in
Oud-Beijerland.

Copyright © BINT 2000 - 2004
Overname met bronvermelding
toegestaan.
webmaster@binternet.nl