| Drugs een economische factor |
12 april 2004 |
|||
De discussie over het gedoogbeleid voor softdrugs is weer losgebarsten. Onderzoeken in verscheidene landen hebben al jaren geleden aangetoond, dat softdrugs wel degelijk het risico van een verhoogde kans van psychose en schizofrenie met zich meebrengen. Ook al jaren wordt er gewezen op de verhoging van het THC-gehalte - de werkzame stof in cannabisproducten - in de veredelde nederwiet, die daardoor de status van harddrug bereikt. Hier op het Binternet hebben wij daar in februari 2002 al melding van gemaakt. Ook het gerenommeerde
Trimbosinstituut was toen al op de hoogte van de ontwikkelingen en de
onderzoeken, maar de paarse politiek wilde er destijds niet aan. Het
gedoogbeleid voor softdrugs is immers een politiek stokpaardje en een
exportproduct. Hoe de rest van Europa en de wereld er ook tegenaan kijkt of
er kritiek op heeft, hier in Nederland houden we vol, dat zij het allemaal
verkeerd zien. De huidige regering en daarvan vooral het CDA
wil het gedogen van"soft"drugs meer aan banden leggen, in tegenstelling tot
de VVD, die het huidige gedoogbeleid wil voortzetten en D66, die zelfs
totale legalisering nastreeft. Toch zitten er wat twijfels bij D66 en de
PvdA, want als de veredelde Nederlandse nederwiet inderdaad een
gezondheidsrisico vormt, dan willen zij wel overgaan tot beperkende
maatregelen. Die denken zij dan te vinden in het oprichten en in stand
houden van een enorm ambtelijk apparaat met keurmerken, gecertificeerde
kweek, kwaliteitscontroles op THC-gehalte, vergunningen, plaatselijke
beperkingen, enz. Hoe verloopt de controle op het huidige gedoogbeleid
eigenlijk? De controle op de AHOJG-criteria voor coffeeshops is een
lachertje. Praktisch zou men kunnen zeggen, dat softdrugs ofschoon nog
steeds bij wet verboden, op dit moment bijna "legaal" zijn. Bekend zijn de
problemen met de aanvoer van softdrugs naar de coffeeshops, de zg.
achterdeur. De productie en verkoop van deze drugs vormen een
economische factor van belang. Niet vergeten moet worden, dat ook nog
allerlei facilitaire bedrijven (lampen, techniek) wel varen bij de
drugshandel. Het Nederlandse gedoogbeleid is ooit in het leven geroepen
en naar het buitenland verdedigd om redenen van volksgezondheid: het
scheiden van softdrugs en harddrugs. Misschien moet er ook eens gekeken worden naar de
integriteit en het eventuele eigenbelang bij politici. Verkeert ons land misschien al veel te lang in een psychedelische trip en is het niet hoog tijd om af te kicken? Geert Jeelof
Eens in de vier jaar kunt u tijdens de
gemeenteraadsverkiezingen uw stem laten horen en invloed op de politiek uitoefenen.
| Home |
|
Wat zijn de AHOJG criteria van het landelijk gedoogbeleid voor softdrugs? In een
gedoogde coffeeshop:
Uit de
Gemiddelde
THC-gehaltes
De GG&GD Amsterdam houdt op de Centrale Post Ambulance-vervoer het aantal aanvragen bij voor spoedeisende hulp wegens druggebruik. • In 2002 werd 485 keer een incident vanwege partydrugs geregistreerd. Dat is 1,8 procent van alle spoedeisende aanvragen in Amsterdam. • In 285 gevallen (59%) speelde de consumptie van cannabis een rol. Dat is ongeveer even vaak als in 2001 maar een verdubbeling ten opzichte van de jaren 1998 tot en met 2000. • Ruim de helft (52%) van de alarmmeldingen wegens cannabis had betrekking op buitenlanders, van wie bijna de helft (45%) afkomstig was uit het Verenigd Koninkrijk en Ierland. Eenderde (36%) was Nederlander en van twaalf procent was de herkomst onbekend. • Vier op de tien gebruikers (40%) werd vervoerd naar eerstehulp-posten van ziekenhuizen. De rest kon ter plaatse worden behandeld.
Jongeren en
jonge volwassenen Zweden hanteert een streng cannabisbeleid.
Groot-Brittannië heeft een
|
