|
De Kerstdagen zijn weer voorbij. Nog een paar
dagen en dan is ook het jaar 2004 weer verleden tijd. Dit is de periode
bij uitstek voor een terugblik op de gebeurtenissen van het afgelopen jaar. Natuurlijk kijk ik dan ook terug op de politieke
ontwikkelingen in ons mooie dorp Oud-Beijerland. Ik constateer de
groeiende tegenstellingen tussen de coalitiepartijen en BINT in de tweede
periode van de coalitie en de verwijding van de kloof tussen de raad en
het college onder invloed van het opgelegde dualisme. Het dualisme waarvan
de bedoeling was, dat de politiek en de burger dichter bij elkaar kwamen
te staan, maar dat volgens mij juist het tegenovergestelde zal
bewerkstelligen. Het dualisme moest op lokaal niveau een afspiegeling zijn
van de werkwijze die ook in de Tweede Kamer wordt gehanteerd.
Waarom eigenlijk die drastische ingreep in het functioneren van de
gemeentelijke politiek?
Waarom moest op lokaal niveau het dualisme toch worden ingevoerd?
- Omdat de kamerleden veel dichter bij de bevolking staan dan
gemeenteraadsleden?
Natuurlijk niet! Juist lokale politici hebben veel meer contacten met de
inwoners; op straat, in de bibliotheek, in de kroeg, bij de zwemles van de
kleine, op de voetbalclub, noem maar op!
- Omdat de opkomst bij de
gemeenteraadsverkiezingen dan hoger zou zijn?
Dat zal in de toekomst moeten blijken. Ikzelf verwacht eerder een
daling, omdat de doelstelling van de politiek dichter bij de burger te
brengen niet gehaald zal worden dankzij het dualisme, maar eerder ondanks
het dualisme. De opkomst bij gemeenteraadsverkiezingen is overigens niet
zo slecht als bij sommige andere. De verkiezingen die wel een stoot
adrenaline zouden kunnen gebruiken zijn die voor de weinig tot de
verbeelding sprekende organen als de provincie of het Europees parlement.
- Omdat de landelijke politiek veel transparanter is dan de lokale
politiek?
Een lachertje! De Tweede Kamer moet voortdurend parlementaire enquêtes
organiseren om maar enigszins inzicht te krijgen in het eigen functioneren
of dat van de ministeries of andere overheidsinstellingen.
- Omdat het systeem van dualisme goedkoper
is?
Verre van dat! De wethouders maken geen deel meer uit van de raad. Zodra
zij hun functie aanvaard hebben, moeten zij vervangen worden door nieuwe
raadsleden.
Waar in het monistische systeem de gemeentesecretaris de raadsleden ten
dienste kon zijn, wordt in het dualisme dat deel van zijn functie hem
afgenomen en overgeheveld naar een nieuw te benoemen griffier, echter
zonder verrekening.
Politieke partijen in de raad hebben in het dualisme recht op een extra
fractievergoeding, bovenop de individuele onkostenvergoeding. Talloze
boekwerken, folders, werkconferenties en presentaties moesten de
duurbetaalde invoering van het dualisme begeleiden.
Democratie is een hoog goed en mag geld kosten, maar mag niet ontaarden in
een overgereguleerde, geldverslindende bureaucratie. Ook landelijk heeft
het dualisme op dit gebied niet aangetoond een goedkoper alternatief te
zijn.
- Omdat door het dualisme het debat in de
raad interessanter en spannender voor de burger is?
De raad moet de kaders aangeven en besturen op hoofdlijnen. Dat houdt ook
in, dat veel zaken binnen die kaders en hoofdlijnen zijn gemandateerd aan
het college en niet meer ter besluitvorming, maar uitsluitend ter
informatie aan de raad worden voorgelegd.
De agenda's van de raadsvergaderingen waren vooral het afgelopen jaar niet
echt opwindend te noemen; dit jaar moest ik meermalen constateren, dat de
agenda akelig leeg was. Akelig leeg was meestal ook de publieke tribune,
op de enkele ambtenaar, het burgerlid of de vaste koffieklant na. Geen
inhoud, geen debat, geen publiek.
Soms was er wèl een agendapunt dat de aandacht en publiek trok. Dat was
dan een onderwerp, waar enkele coalitiepartijen de dualistische schoen wel
heel opzichtig aangetrokken hadden en zich profileerden als een
oppositiepartij. Als voorbeeld noem ik hier de discussie over de
onderwijsvernieuwing, waarbij het feit van de enorme over-investering in
het onderwijs, volledig werd ondergesneeuwd onder de profileringsdrang van
twee coalitiepartijen. Interessant en spannend voor de belanghebbende
toeschouwer? Zeker! Bestuurlijk verantwoord in een tijd van bezuinigingen?
Zeker niet! Stimulerend voor een goede synergie binnen de coalitie?
Absoluut niet!
- Omdat er in het dualisme minder sprake is van achterkamertjespolitiek?
Achterkamertjespolitiek houdt in dat er iets buiten de democratische
procedures om wordt besloten. Op lokaal niveau zou het kunnen gaan om de
toekenning van bepaalde gemeentelijke opdrachten. Die
uitvoeringsbevoegdheid van een bestuurder is in het dualisme juist nog
meer aan het college gemandateerd. Ten onrechte wordt de term soms
gebruikt door mensen, die hun zin niet krijgen. Vaak heeft
achterkamertjespolitiek ook te maken met een ander landelijk fenomeen:
kruiwagenpolitiek. Bij een gedwongen vertrek van een politicus/bestuurder
wordt meestal binnen korte tijd wel een andere goed betaalde plek voor
hem/haar gevonden of gecreëerd.
Ik durf te stellen, dat het dualisme zeker geen vermindering van de
achterkamertjespolitiek heeft bewerkstelligd.
Wat het dualisme wèl heeft veroorzaakt in Oud-Beijerland is een
verminderde communicatie tussen de coalitiefracties en het college. In het
gedwongen dualistische harnas van de scheiding tussen raad en college
gingen beide vertegenwoordigingen steeds meer hun eigen weg; misschien wel
om niet beschuldigd te worden van achterkamertjespolitiek, wanneer een
wethouder zou worden gezien bij een vergadering van zijn fractie;
misschien wel vanwege het blindelings volgen van de dualistische
regeltjes; misschien wel uit pure gemakzucht van wethouders en/of fracties
of misschien wel vanwege persoonlijke ambities of profilering.
Waar in de eerste periode de coalitiepartijen nog één front vormden, was
er in de tweede periode steeds meer sprake van individueel partijbelang,
waarvoor dan in de raad op opportunistische wijze steun werd gezocht. Weg
met de achterkamertjespolitiek! Weg met het overleg! Weg met de onderlinge
overeenstemming in de coalitie! In dat opzicht is het dualisme volledig
geslaagd. Al eerder
afgelopen jaar werd door BINT een speciale raadsvergadering
bijeengeroepen, omdat de informatie van het college over de
onderhandelingen met de provincie minimaal was en allerlei geruchten de
ronde deden. De colleges waren op pad gestuurd met het HOP als
onderhandelingsinstrument, het kader.
Plotseling lag daar dan het resultaat: het Afsprakenkader. Een convenant
tussen de gemeenten (lees: colleges) en de provincie over de ruimtelijke
inrichting van de Hoeksche Waard, waarbij de kaders van het HOP ruim
werden overschreden.
Even plotseling werd het dualisme op de achtergrond geschoven. De raden
konden niets meer aan het Afsprakenkader veranderen; alleen maar
"ja" of "nee" zeggen, waarbij een negatieve uitspraak
onmiskenbaar gekoppeld werd aan de dreiging van een herindeling. Nieuwe
feiten werden genegeerd en de provinciale druk werd opgevoerd. BINT uitte
meteen al in juni grote bezwaren tegen het Afsprakenkader in de coalitie,
wat alleen maar meer druk vanuit het college opleverde om toch akkoord te
gaan. Onderzoeken van milieuorganisaties en enquêtes onder de bevolking
werden door de coalitie genegeerd. Weg dualisme! Als BINT vraagt om
uitstel van de besluitvorming tot na de behandeling in de Tweede Kamer
(zoals nu in Binnenmaas is geregeld) en de coalitie zelfs tegemoet komt,
door te verklaren dan niet a priori tegen het Afsprakenkader te zullen
stemmen, is het dualisme desondanks in alle hevigheid weer bij de andere
coalitiepartijen aanwezig en wel in zijn meest opportunistische vorm. De
vorm van: "Stuur BINT met een motie het bos in en haal je steun bij
de rest van de raad". Als BINT tot tweemaal toe aangeeft zich niet
met een kluitje in het riet te zullen laten sturen en waarschuwt zich
terug te trekken uit de coalitie, reageert de rest van de coalitie daar
onverschillig op. Op
dat moment zetten de coalitiepartijen de zetels van hun eigen wethouders
op het spel, maar zij realiseren zich dat onvoldoende, misschien wel omdat
zij denken dat BINT blufpoker speelt.
Als BINT dan uiteindelijk de coalitie in de raad tevergeefs nogmaals de
gelegenheid geeft een toenadering te doen, maar door de eigen
coalitiepartijen beantwoord wordt met bombastische en demagogische
volzinnen over het "prachtige akkoord" met de provincie, is voor
BINT de maat vol. Het is
pijnlijk om goede mensen met wie je bijna zeven jaar overwegend vruchtbaar
hebt samengewerkt te moeten laten vertrekken. Voorop moet dan ook staan,
dat geen persoonlijke motieven aan de breuk ten grondslag liggen, maar
uitsluitend politieke. Het
is dan ook betreurenswaardig dat de wethouders die nu hun portefeuille ter
beschikking moesten stellen hun gram proberen te halen bij de
BINT-wethouder, waar de opportunistische houding van hun eigen fracties in
het dualistische bestel voor een verstarring en een breuk in de coalitie
hebben gezorgd. Het is
een uitgesproken leugen of een bewijs van politieke blindheid als de
coalitiepartijen zeggen de breuk niet te hebben zien aankomen.
De persoonlijke aanval op de BINT-wethouder is
niet alleen verwerpelijk wegens het op de persoon spelen, maar tegelijk
een ontkenning van het dualisme, ofwel een bevestiging van het zelf niet
functioneren in dat bestel.
Zelf heb ik herhaaldelijk mijn bezwaren tegen
het dualisme geuit en moeizaam mijn weg in dat systeem gezocht. De
voorstanders van het dualisme kunnen dan ook alleen maar tevreden zijn met
de ontwikkelingen zoals die in Oud-Beijerland hebben plaatsgevonden.
Geert Jeelof
Fractievoorzitter BINT
Eens in de vier jaar kunt u tijdens de
gemeenteraadsverkiezingen uw stem laten horen
en invloed op de politiek uitoefenen.
U kunt tijdens die vier jaar ook voortdurend actief deelnemen aan de besluitvorming in ons
dorp.
Wilt u actief deelnemen aan de discussie en/of de
besluitvorming?
Stuur dan een e-mailtje of bel een BINT-raadslid.
| Home
|
Copyright
© BINT 2000 - 2004
Overname met bronvermelding toegestaan.
webmaster@binternet.nl
|