Afscheidsspeech                                                                                                                    1 maart 2006


Hoe het begon

Ruim acht jaar geleden, eigenlijk negen jaar als je het voortraject ook meerekent, in de Pre-Pimperiode, ben ik me actief met de plaatselijke politiek gaan bemoeien. Ik was en ben nog steeds een zwevende kiezer, landelijk gezien. De oprichting van BINT was een rechtstreeks gevolg van het landelijke gedoogbeleid en het zwalkende lokale drugsbeleid.
Als betrokken burger heb ik met zovele andere inwoners van onze gemeente van elke inspreekmogelijkheid gebruik gemaakt om de plaatselijke politici te waarschuwen voor de gevolgen van het tolerante drugsbeleid, dat ons werd opgelegd door de driehoek en waarvoor we werden klaargestoomd door het zittende college. Twee partijen in de raad, SGP en RPF waren niet groot genoeg om een tegenwicht te vormen.
Een enquête met 5200 handtekeningen, waaraan ik part noch deel had, toonde aan dat er veel verzet was tegen de komst van coffeeshops.
Als schoolmeester met twee voeten in de modder van Rotterdam, als bezorgde vader van twee tienerzoons en als inwoner van Oud-Beijerland, die niet alleen de hondenpoep op straat zag, groeide mijn wantrouwen t.o.v. de politiek en mijn ergernis over het softe handhavingsbeleid in Nederland.

Gebruik dit als basisingrediënt en voeg daarbij een flinke schep ongenoegen over o.a. een sportcomplex, afgesloten wegen, parkeren en verkeersdruk, doe er een weggelopen raadslid, enkele intelligente en eigenwijze dorpelingen bij, zet het geheel onder hoge druk twee maanden op het Marktplein en het recept voor een dorpscoup is klaar: BINT.

Het werden bij die dorpscoup in één keer 8 zetels. Verbijstering en ongeloof, zelfs bij ons.

Maar die 8 zetels waren meer dan nodig, want de strijd was met die verkiezingen nog niet gewonnen; hij begon pas! 

Strijd en bedreigingen

Natuurlijk wilden wij onze speerpunten realiseren.
Allereerst moest een plaats als nieuwe partij worden veroverd, niet alleen in de raad zelf, maar ook in de ambtelijke organisatie.
Vervolgens werd het een gevecht met andere overheidsinstanties, politie en vooral justitie.
Door de toenmalige hoofdcommissaris werden wij tijdens de nieuwjaarsreceptie zelfs uitgemaakt voor “Verwerpelijke Organisatie”. De hoofdofficier van Justitie haalde arrogant haar schouders op en bepaalde dat zij niet zou optreden tegen de twee coffeeshops in Oud-Beijerland, ook niet als het er meer zouden worden. Haar uitspraak: “We kunnen het niet eens worden” hield in dat wij moesten stikken of slikken. Mooi niet dus! Dan maar de confrontatie!

Hoe leg je de inwoners uit, dat twee overheidsinstellingen, die tot doel hebben de wet te handhaven, dat weigeren te doen en je ook geen bescherming bieden tegen agressieve drugsdealers en bedreigingen naar je vrouw en kinderen?

Hoe kun je zonder gevaar aanwijzingen van een Rotterdam-connectie en corruptie bij juist die instanties laten onderzoeken? De twee terminals waar dit gemeld werd, hebben er naar mijn weten weinig of niets mee gedaan. Evenmin met de aangifte van de bedreigingen en het handgemeen met de drugsdealer op de Beneden Molendijk in 2001, of de chantagepoging naar de wethouder, of de setup van haar ietwat naïeve volwassen dochter.

U allen heeft er geen idee van, welke impact dat allemaal heeft op je gezinsleven. Mijn vrouw bleef zoveel mogelijk op de achtergrond en was op haar school eigenlijk alleen bekend als Juf Lydia. Zonder achternaam.

Haar komt de grootste dank en waardering toe, dat ze dit 8 jaar heeft volgehouden. Zonder haar steun had ik dit allemaal niet kunnen doen. Mijn twee zoons moest ik jarenlang zorgvuldig instrueren, waar ze voor moesten oppassen en met wie ze omgingen. Dat hebben ze goed gedaan en ik ben trots op ze.

De strijd werd uiteindelijk wel gewonnen, niet via de strafrechtelijke, maar langs de bestuursrechtelijke weg.

De coffeeshops, het clubhuis van de belangenvereniging, het winkeltje voor tweedehands babykleertjes, de koffie- en theesalon, allemaal dekmantels van dezelfde drugsdealer, zijn door de burgemeester na lange rechtsgang gesloten. Dank u wel ex-burgemeester Van der Hart, ook al zijn wij ooit samen door een inwoner wiens naam suggereert, dat hij het niet helemaal helder ziet, afgebeeld als Don Quichotte en Sancho Pancho, vechtend tegen de windmolens! Misschien dat het tij nu zal keren, omdat men ook in Nederland nu tot de ontdekking komt, dat softdrugs zo soft en onschuldig niet zijn. Verder is er gelukkig in ieder geval bij de politie de afgelopen jaren veel ten goede veranderd, waarvoor mijn waardering. 

Openbaar bestuur

Al in mei 1997 verscheen in het toenmalige Rotterdams Dagblad een artikeltje over de bedreiging van het openbaar bestuur door criminelen. Vooral het snelle en vele geld dat met drugs is te verdienen, brengt mensen in de verleiding. Zo nu en dan verschijnt ook een bericht van betrokkenheid van overheidspersoneel bij drugshandel, of de infiltratie door drugscriminelen in het openbaar bestuur. Als een van de medeondertekenaars bij de overhandiging van het Manifest van Rotterdam aan minister Donner, heb ik mijn bezorgdheid hierover uitgesproken.

In de meeste gemeenten zijn sinds één of twee jaar integriteitsprotocollen voor raadsleden en ambtenaren van kracht, waar een onbesproken, integere opstelling vroeger vanzelfsprekend was.

Partijen in deze raad doen er goed aan waakzaam te zijn en te blijven. 

Dualisme

Dat geldt ook voor het dualisme, waarbij de wethouder wordt losgeweekt van zijn partij en omgevormd tot super-ambtenaar. Het dualisme had tot doel de politiek dichter bij de burger te brengen, maar meneer Elzinga dacht dat in een structuur te kunnen vangen. Mis dus! In plaats daarvan hebben we een verdere kosten-verhogende bureaucratisering. Er wordt nu zelfs geopperd om als politieke partijen georganiseerd gezellig samen de burger op te gaan. Wat een onzin! Het is de verantwoordelijkheid van de partij zelf! Of het wat uitmaakt is overigens ook nog de vraag.

BINT staat tweemaal per jaar – en niet alleen vlak voor de verkiezingen – op het Marktplein en verliest desondanks! Dat komt omdat BINT gewoon als grootste partij de schuld krijgt van alles wat misgaat! Maar ik ben gerust, want bij de volgende verkiezingen is dat de PvdA.

O ja, nog even dualistisch een mailtje van een anonieme inwoner beantwoorden:

Dag Bint,
De verkiezingsuitslag hebben jullie fijn aan jezelf te danken met dat gedram over een koopzondag. Een deel van de bevolking zit er niet op te wachten om religieuze redenen.
Groet,
Dhr. B

Antwoord:

Beste hr. B.

Zoals u ongetwijfeld weet wordt de gemeente bestuurd door een coalitie van partijen. Iedere partij brengt daarbij zijn belangrijkste punten in, waarvan uiteindelijk een coalitieprogramma wordt gemaakt. Voor BINT was het belangrijkste punt het nul-beleid, geen coffeeshops.
De koopzondag is het wisselgeld naar de andere coalitiepartners.
Voor politieke partijen, maar zeer zeker ook voor de kiezer geldt: wat het zwaarst is moet het zwaarst wegen. U had de keus: zekerheid van het nulbeleid, of straffen van BINT, omdat wij de wens van de VVD hebben ingewilligd.
Met de huidige uitslag zou het dus kunnen zijn, dat er niet alleen een koopzondag is, maar ook een coffeeshop. Een gebruiker zou dat toejuichen, u misschien minder.
Dan heeft u over vier jaar opnieuw de keus.

Met vriendelijke groet, 

Dhr. BINT

Toekomst

Gedurende de afgelopen 8 jaar is er in de raad en in de BINT-fractie voortdurend gediscussieerd over de toekomst van onze gemeente. Frustrerend waren de zaken, waarop weinig of geen invloed kon worden uitgeoefend, zoals de aanpassing van de N217.

De huidige ontsluiting via de N217 kan gerust een kostbare misser genoemd worden: een oerlelijke, landschapverwoestende ingreep zonder file-oplossend vermogen. Waarschijnlijk erger dan een aanleg van de A4-zuid ooit zal worden.

De A4 is uitgesproken rijksbeleid en zal er ondanks alle futiele verzet van GroenLinks gewoon komen en het is kiezersbedrog om te doen alsof het kan worden tegengehouden door een afdeling van een politieke partij, kijk maar naar de Betuwelijn en de HSL. De Oud-Beijerlanders die nu nog steeds dagelijks in de file staan om het dorp uit en in te gaan, zullen juist blij zijn met de aanleg, die in ieder geval de druk en de files op de A29 zullen verminderen, met of zonder oprit.

Een m.i. gemiste kans is het idee om het Marktplein te vergroten. Door het dempen van ongeveer 30 meter vervuilde Vliet en het verplaatsen van het kunstwerk van Beljon tot pal voor zijn woning, zou een geweldig centraal plein gecreëerd worden. Helaas was ook in de BINT-fractie hiervoor geen meerderheid te vinden.

Uiteindelijk zal de Hoeksche Waard worden heringedeeld tot één gemeente of district en zullen alle ondoorzichtige, dure en bureaucratische samenwerkingsverbanden, die nu al praktisch één gemeente vormen, worden opgedoekt, maar vrees niet, Oud-Beijerland zal echt blijven bestaan.
Daarna zal er ook politiek een geheel nieuwe situatie ontstaan.

Afscheid

De BINT-fractie bestaat uit mensen met allerlei verschillende achtergronden, maatschappelijk en religieus. Het is vrijwel een doorsnede van de populatie van het dorp. Er is wekelijks en soms heftig gedebatteerd, maar altijd met respect naar elkaar en altijd met de inzet ergens gezamenlijk uit te komen. Waar dat niet het geval was, werd de persoonlijke integriteit niet aangetast. Er was geen fractiediscipline. Desondanks was de BINT-fractie uitgegroeid tot een stabiel, hecht, maar kritisch team, dit tot teleurstelling van sommige buitenstaanders, die hebben zitten wachten op een scheuring die niet kwam. Ik bedank alle vorige en huidige fractie- en burgerleden en natuurlijk onze wethouder en mede-oprichtster Annettie van Hemert voor hun tomeloze inzet en bijdrage over de afgelopen 8 jaar. Ik bedank alle BINT-leden voor hun steun en hun opbeurende mailtjes. Ik bedank alle kiezers, die in 1998, 2002 en/of 2006 op ons hebben gestemd.

Naar de raads- en burgerleden van de andere partijen wil ik ook waardering uitspreken voor die momenten, dat er met respect en met diepgang is gedebatteerd.

Waardering en dank geldt ook voor alle colleges waaraan wij als BINT hebben deelgenomen, ondanks de harde en pijnlijke woorden, die ook gesproken zijn.

Waardering en dank gaat ook naar de ambtelijke dienst, ondanks een stroef begin. In het bijzonder naar twee ambtenaren, die ik niet bij naam wil noemen, omdat de rest anders jaloers wordt. Eén heeft ons geweldig geholpen met de bureaucratische wirwar bij de oprichting van BINT en de ander heeft mij voorzien van een nieuwe lijfspreuk: “Het moet niet gekker worden”.

Waardering en dank gaat ook uit naar mijn vriend en collega uit Rotterdam, die mij 8 jaar lang alle ruimte heeft gegeven en die ik heb lastiggevallen met ongelooflijke verhalen uit dit plaatsje in de HW. Ik bedank de integere journalisten die gebruik gemaakt hebben van hoor en wederhoor.

Verder hoop ik dat de huidige burgemeester mevrouw Netelenbos voorlopig voor Oud-Beijerland kan worden behouden, zij is een kundig bestuurder en er is nog een berg werk te doen.

U ziet mij hier in deze hoedanigheid niet meer terug. Ik heb op mijn werk in Rotterdam een andere grote uitdaging.  Daarnaast zal ik mij blijven inspannen om het gedoogbeleid de nek om te draaien, zij het op een ander niveau.

Ik wens u allen veel wijsheid, gezondheid, voorspoed en geluk!

Voor mij geldt: Mission Oud-Beijerland accomplished.

Geert Jeelof

 

Terug naar boven


Eens in de vier jaar kunt u tijdens de gemeenteraadsverkiezingen uw stem laten horen 
en invloed op de politiek uitoefenen.
U kunt tijdens die vier jaar ook voortdurend actief deelnemen aan de besluitvorming in ons dorp.

Klik hier voor uw vragen of opmerkingen
Wilt u actief deelnemen aan de discussie en/of de besluitvorming?
Stuur dan een e-mailtje of bel een BINT-raadslid.
 


| Home |

 Copyright © BINT 2000 - 2006
Overname met bronvermelding toegestaan.
webmaster@binternet.nl